Sevgi Yüzü Güldürür

Selam Cafeciler
Biliyorum epeydir Ayşegül'den haber bekliyorsunuz.
Okulun son günleri iyice duygusal oldu.
Ayrılığın hüznü üzerine çöktü kaldı.
Gerçi o okulun ilk günü yeni okuluna gidecek ertesi gün hemen bana gelecek.
Ne güzel hayallerle gönlümü alıyor, beni teselli ediyor.
Yanımdan bir dakika ayrılmıyor.
Benim için de çok zor geçiyor günler, öyle alıştım ki ona
Tatil ikimiz için de ilaç olacaktır.
Yaşadığımız diyalogların en güzelini sizlerle paylaşmak istedim
Ki Ayşegül de ancak böyle bir final yapardı.

Şu pırıl pırıl elbiseyi giyip gelmiş. 

Öğretmenim bak ne göstereceğim? 

“ Sevgi yüzü güldürür.” 

Dedi ve pulları aşağı kaydırarak kalpteki sevgi yazısını gülen yüze çevirdi. 

Senin sevginle benim yüzüm de kalbim de hep gülüyor ve hep de gülecek. 

Bir sihir gibi dünyama girdin.  tıpkı o cılız parmaklarının pullara dokunuşu  gibi birden kalbimi güldürdün. 

Güle güle benim ,minik yüreğine en kocaman sevgiyi sığdıran ,güzelliğim. 

Yolun bahtın hep açık olsun. 

Bendeki yerin denizler kadar engin . 

Güle güle küçüğüm

Mutlu yüzüm

Gözbebeğim

Sevgiyle

13.06.2019 

Not: bu resimde okul bloğu hakkındaki düşüncelerimi soruyordu. 

Okul bloğu dediği onu sizinle tanıştırdığım, benim cafenin ta kendisi.

 Sizlerin Onu çok sevdiğinizi, benim de onunla ilgili yaşadıklarımı yazmaktan çok mutlu olduğumu söyledim.  Meşhurum ben demeyi ihmal etmedi, gülümsedi.

Giderayak röportaj da yaptı ya benimle. 

Of ya gözüme toz kaçtı

Ayeşgül'ün diğer maceraları için
     tık tık
    burada
    Tık tık
    burada
    tık tık
   burada
   tık tık
   burada
  tık tık
 

Neden neden neden ?

Son zamanlarda çok düşünür oldum.
Neden bu kadar eskiye özlem duyup göz yaşı döktüğümü.
Sanki bana inat yaparmışcasına sosyal medya hesaplarından çocukluğumuz şöyle güzeldi , böyle güzeldi, şu objeyi, şu anı hatırladınız mı dercesine gözüme gözüme sokuyorlar çocukluğumu.
 Bu paylaşımlardan anladığım çoğu insanın benimle aynı duyguyu paylaşıyor.

Ne vardı ki eskide bu kadar özlem duyuyoruz. 

Bundan bir 20-30 sene sonra şimdiki çocuklar da acaba bu günleri özlemle anacak mı? 

Eğer anacaklarsa o zaman neden biz bu zamanı beğenmiyoruz ve  geçmişi özlüyoruz.
Çocukluğumuzdaki sır nedir.
Hatta bu sabah  bir arkadaş İnstagramda paylaştığım çiçek resmiyle çocukluk anılarına geri döndüğünü söyledi.
Çiçekler aynı çiçek de değişen zaman mıydı?
Son zamanlardaki bu nostaljik tavırların sebebini bilen var mı ?
Onca zor şartlara olan özlemin sebebi ne ?
Teknolojinin bize sunduğu nimetlerle rahat yaşamak varken, sobalı evlerde tüten çaydanlığa döktüğümüz gözyaşı neden
Ya da bizden önceki nesillerin bizim özlemle andığımız çocukluğu beğenmeyip kendi dönemlerine duydukları özlem neden ?
Şimdiki andaki mutsuzlukların nedeni ne?
Yaşadığımız dönemse suçlu, peki  neden o zaman bizim çocukluğumuzdaki dönemi de büyüklerimiz beğenmiyordu, onların dönemini de bir önceki nesil ve öncesi, öncesi.
Sanki ayna içinde aynalara bakar gibiyim ama başımı döndürüyor bu sorular.
Herkes bulunduğu dönemin şikayetçisi.
Kafamda yine deli sorular
Neden ,neden, neden ....

Adı Hüzün

Mutsuzluk
Kalbimi mesken etmiş bir kere
Gelişin de , gidişin de
 Hüzün
                       Tigris
                 02/12/2018

Özlüyorum O’nu

Mustafa Kemal ATATÜRK

ATATÜRK’üm 

Seni belki hiç görmedim, seninle konuşmadım, ellerinden öpmedim . 

Ama her an içimde benimlesin. Hep yanıbaşımda,karşımdasın. Resimlerinle konuşuyorum, yüzünü öpüyorum., öpüyorum. 

Seni gördüğüm yerde dertlerimi bir bir anlatıyorum. Hakkında duyduğum yeni bir şey de evet sadece bunu ATATÜRKÜM  yapabilirdi diyorum. 

Sana düşmanlık besleyenleri hemen hayatımdan def ediyorum. 

Seni anlamayan tanımayan bir insanın ne kendisine ne de başkalarına faydası olamayacak kadar aciz ve  özgürce aldığı her nefesin senin sayende olduğunu anlamayacak kadar nankör biri olarak görüyorum. 

Yanlış bir zamanda dünyaya geldiğim için hayıflanıyorum, kızıyorum. 

ATATÜRK’üm seni özlüyorum özlüyorum özlüyorum...

Kalbimden sökülüp atılamayacak , yerine  başkası konulamayacak , büyük bir aşkla seviyorum seni 

Yüce ATATÜRK

Gunbatiminda Huzun

Günbatımında Hüzün

Geç kalınmış vakitlere
Güneş olsan da bir
Yağmur olarak yağsan da.
Boşa kürek çekme sandalcı,
Hüzünün son demlerinde,
Kuşatılmış ruhlar kentidir
Kavuşmak istediğin son liman .
                                    Tigris
                                    28/07/18

Bir yıl daha bitti

Minik yüreklerim

Mutlu geceler dostlar
Koskoca bir yılı bitirmenin yorgunluğu ve bir o kadar da huzuru içindeyim.
Dokunduğum minik yüreklerin bahtı ve yolları açık olsun.
İleride çok güzel yerlerde karşılaşmak ümidiyle
Sevgiyle 

Kasım HÜZÜN SİYAHI

ATATÜRK

Ah Kasım geldin gelmesine de sana beğenecek rengim rengim yok . Tepeden tırnağa hüzün siyahı bürünmüşsün.
Kasım hüzündür, kasım sonsuzluğa giden yolcuyu hergeçen gün daha da özlemektir.
Ah kasım yok senin rengin . Yağmurun da hüzün getirir , sarı yaprakların da .
Kasım ah kasım hüzün siyahı kasım ....

Başlıksız

Çünkü ayrılıklar da sevdaya dahil 

Yoklugun Dayanilmaz Hafifligi

Yoklugun Dayanilmaz Hafifligi 

Sen geldiğinde ben olmayacağım,

Yokluğunda nasıl ki yok oluyorsam 

Aynen öyle bulamayacaksın beni. 

Bana kızdığında bir kere daha ölen ümitlerim şimdi, 

yokluğumla sonsuzlaşacak

 Yaktığın ateşin külleri saracak gökyüzünü

Gözüne kaçan zerrelerim ağlatacak seni. 

Bana son perdeden saydığın sözlerin acı tadında  o gün gelecek aklına 

Bir ah çekeceksin 

Ve ben hiç olmayacağım

Daha önce olmadığım kadar 

Eski emanetler dükkanında yitireceksin sevgimizi

 Ve Hiç senin olmayacak beni
Benimle kal diyemem
Yokluğun dayanılmaz hafifliğinde.