Günün kızıllığından bir parça çalmış ,kuyruğuna ebem kuşağı bağlamış kırlangıçlar çığlık çığlığa.
Gülkurusu yüzünü güneşle yıkamış huzurun saatinde küçük ev.
Kürdilihicazkardan dem vurmuş bestekar tarçın kokusuna karışmış kemanın büyülü sesi.
Komşunun ağlayan bebeği ile yavru kedinin sesi yarışı başa baş götürüyor. Akşamın huzuru saklanmış ,dalından yeni kopmuş limonun sıcaklığına.
Nedendir sevmelerim bu saatleri ?
Güneşin koynunda ısınmış kahve en güzel rahiyalarını salmış,kek kıvamında yumuşacık zaman.
İpekten gömleğini geçirmiş sırtına, bir dilim huzur sunuyor Akşam.
O'nun kokusu karanfilin en kızılında yakıyor, yakıyor.
